Herkese merhabalar!Eylül bitmeden yeni yazı gireyim dedim ama nasip olmadı.Hiç bu kadar arayı açmamıştım biliyorum.Bundan sonra bu kadar ayrı kalmam bloğumla umarım.
Aylardır yokum ve bu uzun ayrılığa bir sürü yeniliği,güzelliği sığdırdım çok şükür:)Şimdi sıra geldi sizlerle bu güzellikleri paylaşmaya...
Öncelikle yıllardır hayalini kurduğumuz evi sonunda bulduk ve satın aldık.Allah'a sonsuz şükürler olsun ki artık bizim de bir yuvamız var.Ev arama,bulma,taşınma telaşı gerçekten zor bir süreçti.Yerleşmek,evin eksikleri derken haftalar geçti zaten.Şimdi yeni evimizde mutlu mesut yaşıyoruz:)
İkinci büyük gelişme de Zeliha kuzumun kreşe başlaması oldu.Ben ne kadar gerildiysem kızımız da bir o kadar rahattı:)Dünden hazırmış bizim kız kreşe gitmeye meğer.Alışma süreci inanılmaz kolay oldu,okulunu,öğretmenlerini,arkadaşlarını çok sevdi Zeliha.Şimdilerde hergün yeni şeyler öğreniyor ve öğrendiklerini de bizimle paylaşıyor.Bu benim için çok önemli bir dönemdi bunu da kolaylıkla atlattık çok şükür.Zeliha kreşe servisle gidip geliyor.Sabahları babası bindiriyor,ben de öğlenleri karşılıyorum.Tabi bunu sağlamak için bu sene ben sabahçı oldum.Sabah 5.45'te kalkıp okula gitmek,7.00'de ilk derse başlamak zor oluyor tabi.Ama okul sonrası bana kalan zaman süper:)Bir de bu sene sadece 18 saat ders aldım.Üstelik Cuma günleri dersim yok.Bal kaymak bir programım var yani:))
Gelelim en son ama en önemli gelişmeye:Zeliha kuzum inşallah abla oluyor:))Evet bunca yoğunluğun arasına bir de bebek sıkıştırdık:)))Şimdi içimde atan minik bir kalp var.Nasıl mutluyum,nasıl heyecanlıyım ve nasıl endişeliyim anlatamam..Endişeliyim çünkü her ne kadar ikinci çocuğu hatta üçüncü çocuğu istesem de onlara hakkıyla annelik yapabilecek miyim diye düşünüyorum.Kolay olmayacak elbette,düzene girmiş hayatıma bir format atıp başa sarıcam.Ama bir taraftan da içimde garip bir rahatlıkta varNe de olsa tecrübeliyim değil mi ama:)))
Yalnız Zeliha kuzumda ne kadar rahat bir hamilelik geçirdiğimi şimdi daha iyi anlıyorum.Bulantı nedir,aşermek nedir,halsizlik,uyku hali,bezginlik,depresif ruh hali nedir bilmezdim.Sağolsun iki numara bana hepsini çooook iyi öğretti.12. haftadayım ve berbat durumdayım.Zayıfladım,doğru düzgün bir şey yiyemiyorum ve bitmek bilmeyen bir bulantım var.Yakında geçer diyenlere inşallah diyorum.İnşallah geçer çünkü ben mahvoldum resmen:(
İşte böyle:))Beni merak eden etmeyen herkese selam olsun.Okuldaki boş saatimde yazdığım bu yazımı burda bitiriyorum.Bir sonraki yazımda bu yaza damgasını vuran dikişlerim yer alsın inşallah:)Sevgiler..
